يادمه هنوز...

اون موقع که رفتن سخت شد و نگاهي که حسابي گير کرده بود بين گير ودار ظريحت.

قراري قرار شد بينمان يادت هست؟؟؟..

دل گفت چالش کنم...يک جايي همان گوشه کنار هاس...مي دانم ،حلال است..پس گم نمي شود...

همان جاست و من ايجا...همين است که عجيب هواي پنجره هاي فولادي ات را دارم...هواي گره خوردن ..آخر من خودم يک حاجتم.

وحسي که مرا تا ان حوالي مي کشاند...

يک نظر ...يک سلام...وباز من و دل تنگي هاي هميشگي.

دانسته اي که به هواي ضمانتت است که آهو شدم و فراري ...حسابي بيقراري..ترسيده و رميده...

موعد عيدانه شد...

همين روز ها بود که به دنيا آمدي؟؟؟

عجب تو که هيچ وفت به هيچ چيز اين دنيا نيامدي!!!

تولدت مبارک..